Donderdag 3 september.

We schrikken allebei wakker. Oh ja, we zitten in het vliegtuig naar Bali. Nadat we Hongkong verlaten hebben schiet de reis naar Bali door ons geslaap alweer lekker op. Als we bijna gaan landen zien we dat het regent op Bali. Het zal toch niet! Jawel, het regent op Bali. We blijven positief. We hebben gelezen dat Bali in September 3 regendagen heeft, daar hebben we er dus nu al 1 van op zitten! En wie weet hoeveel dagen het al regent! Het is tenslotte al 3 september, dus best kans dat die drie regendag er bij deze opzitten…..
We moeten er lang wachten bij de paspoort controle. Ze hebben er dan ook een bar slecht controle systeem. Eerst in de rij om allemaal een visum te kopen en vervolgens iedereen weer in de rij voor de paspoortcontrole. En de heren die de paspoortcontrole doen hebben de tijd…. Tergend langzaam wordt de rij minder. Maar ach, het regent toch buiten, dus….
Uiteindelijk komen we na 2,5 uur het vliegveld uitgelopen en worden we meteen opgehaald door iemand van Fox. Dit gaat allemaal gesmeerd en met een kwartier zitten we in ons hotel. Het regent inmiddels niet meer, maar dat heeft het wel de hele dag gedaan. De hotelkamer is heerlijk. ‘s Avonds eten we bij het hotel en we gaan meteen op de indonesische tour: Gado Gado en Nasi. Het smaakt heerlijk en doordat we korting op korting krijgen blijft er weing van de prijs over. En het is hier al niet duur…
Tijdens het eten speelt een traditioneel Gamelanorkest en dansen er indonesische danseressen.  We komen helemaal in de sfeer. Morgen gaan we Kuta verkennen.

Vrijdag 4 september.

Vandaag komt eerst ‘s ochtends onze host langs om te vertellen over de terugreis….. Daar zaten we nou net niet op te wachten! Maar goed, dat hoort erbij. We lopen aan het eind van de ochtend langs het strand richting Kuta. Het weer is goed opgeknapt. De zon schijnt en het is warm. We zitten een tijdje op Kuta Beach. Er wordt hier veel gesurft, de golven zijn hoog! Leuk om te zien. Hierna lopen we de hoofdstraat van Kuta in. Wat een enorme drukte! De hele weg staat vast met auto’s en brommertjes proberen er tussendoor te rijden. Er staan hier en daar kleine rijtuigjes met paardjes ervoor en de straat barst uit zijn voegen van eet en drink tentjes van MC Donalds tot Kentucky fried chicken. Hebben wij dat! We besluiten via het strand terug te lopen naar het hotel. Onderweg moeten we tot twee keer toe onze tas open doen voor een vage security man die de inhoud van onze tas wil checken. Dit waarschijnlijk vanwege de bomaanslagen van 2002 en de recente bomaanslag in Jakarta. We komen lichtelijk gedessilusioneerd terug aan in het hotel. We gaan maar lekker aan het zwembad liggen en dat werkt goed. We besluiten om vanavond wel weer naar de stad te gaan om een lekker hapje te eten. We zoeken in 1 van onze boekjes een lekker eettentje uit en na een douche pakken we een, naar ons idee juiste, taxi. Ze hebben ons namelijk aangeraden om alleen blue bird taxis te nemen, omdat andere taxi’s vaak de toeristen oplichten. We blijken in de verkeerde taxi te zitten (die overigens wel op een bluebird taxi lijkt, maar het dus echt niet is) en komen uiteindelijk via een gigantische omweg door allerlei straatjes aan de andere kant van Kuta uit. We hebben ons uitgezochte eettentje nooit gezien….. Aangezien alles hier heel goedkoop is heeft het taxi ritje ons gelukkig maar 2 euro gekost, maar netjes is het natuurlijk niet. Gelukkig zijn er meer eettentjes en door dit alles komen we wel bij een lekker tentje terecht waar een een heerlijke indonesische rijsttafel eten. Mmmm….. Het is hier overigens zo toeristisch dat het traditionele gamelanorkest in dit restaurant muziek van Elvis speelt. Kan je nagaan….

Zaterdag 5 September.

Vandaag hebben we met Paul afgesproken. Dit is een vriend van ons uit Anna Paulowna. Toevallig zijn we met zxc2xb4n allen nu op Bali en ook nog eens met zxc2xb4n allen in Kuta! We lopen langs het strand elkaar (als het goed is, want dat hebben we afgesproken) tegemoet. En inderdaad, na een half uurtje lopen komen we elkaar tegen. Voor de foto maken we er een hartstochtelijk weerzien van, waarna we eerst maar eens een biertje gaan drinken. Paul heeft het eiland al helemaal door gereisd en aangezien wij pas beginnen kan hij ons veel vertellen over wat ons nog te wachten staat. Na een lekker biertje gaan we het strand op. De mannen willen surfen! Anne Marije nestelt zich op een strandbedje. Na een goede uitleg met warming-up komen de mannen dan het strand op en gaan de zee in. Het ziet er allemaal spectaculair uit, hoor! En wat zijn ze natuurlijk goed! Terwijl Anne Marije foto’s maakt, proberen Paul en Tjarko op de plank te blijven staan. Helaas gaat het op het eind nog eventjes mis. Tjarko komt een klein golfje tegen die er helaas wel voor zorgt dat zijn arm uit de kom vliegt. Gelukkig is de surginstructeur zo dapper om hem er meteen weer in te zetten. Het doet alleen wel veel pijn. Maar je hebt een verpleegkundige bij je of niet! Anne Marije haalt paracetamollen en ibuprofennen uit haar tas waarmee het gelukkig wel wat zakt. Na genoten te hebben van de zonsondergang gaan we nog even met z’n drietjes lekker eten. Helaas komt het visje van Paul ‘s nachts nog een keer voorbij zwemmen, maar dat mag de pret allemaal niet drukken. Het was een heerlijke dag op het strand.

Zondag 6 September.

Vandaag besluiten we lekker bij het hotel te blijven en aan het zwembad te gaan liggen. De arm van Tjarko kan ook wel een beetje rust gebruiken… Het is prachtig weer! Er is gewoon bijna niet tegen op te smeren! Dus hier en daar zijn we toch een beetje verbrand ‘s avonds…. We besluiten om aan het eind van ons verblijf nogmaals te proberen het eettentje te vinden waar we twee avonden geleden al wilden eten. We laten ons door een goede taxi chauffeur bijna voor de deur afzetten. Het blijkt op ongeveer 500 meter van ons hotel te zitten…. We hebben er trouwens heerlijk gegeten!

Maandag 7 September.

Vandaag gaan we weg uit Kuta. We vinden het niet zo erg. We vinden Kuta erg toeristisch en druk en zoeken een beetje een rustigere plek om te relaxen. Om 12 uur worden we opgehaald door onze gids en chauffeur die ons naar Candidasa gaan brengen. Onderweg gaan we eerst langs een zilver gallerij. Hier krijgen we te zien hoe zilveren sieraden gemaakt worden en natuurlijk worden we daarna uitgenodigd om de uitgebreide gallerij te bezichtigen waar we van alles mogen kopen! Omdat we deze vakantie drie bij elkaar zijn mag Anne Marije van Tjarko een zilveren sieraad uitkiezen. Ze kan het hier niet helemaal vinden. Heel veel sieraden met grote stenen bewerkt. Iets te veel van het goede. Na de zilver gallerij rijden we door naar een houtsnijderij. Dit is een familiebedrijf waar houten beelden gesneden worden. Soms zijn ze met sommige beelden wel een jaar bezig. We zien hoe de beelden gemaakt worden en dat is een heel indrukwekkend gezicht. Hierna gaan we de bijbehorende winkel in waar je natuurlijk van alles kunt kopen. We besluiten een Boedha van donker hout te kopen. Het is een mooi beeld dat vast mooi op onze schoorsteenmantel zal staan! Na dit alles rijden we door naar het hotel. Het is een prachtig hotel met een heerlijk zwembad. In de omgeving is verder niet heel veel te doen en dat vinden we niet zo erg. Dan blijven we gewoon een beetje bij het zwembad hangen de komende dagen…

Dinsdag 8 September.

Another day in Pradise. We liggen heerlijk te bakken aan het zwembad en af en toe eten we wat. Het eten is hier heerlijk in het hotel, dus wat kan ons het schelen!

Woensdag 9 September.

Ook vandaag blijven we bij het hotel en liggen aan het zwembad. Het zwembad kijkt uit over zee. In de zee kun je niet zwemmen. Dat was in eerste instantie wel de bedoeling, maar toen alle hotels gebouwd waren aan het strand is de hele boel verzakt en door de zee weggeslagen. Nu zie je enorme betonnen golfbrekers voor de kust liggen en de zee is er ruig…

Donderdag 10 September.

Vandaag worden we weer opgehaald door onze gids, want we gaan weer naar een andere lokatie op het eiland. We gan naar Lovina. Onderweg laat de gids ons de op 1 na hoogste vulkaan van Bali zien, die in 1994 voor het laatst actief geweest is. Het is een mooi plaatje en ziet er indrukwekkend uit. We lunchen bij een restaurantje dat uitkijkt op de vulkaan. De gids regelt snel het beste twee persoons plekje voor ons! Hierna rijden we naar een koffieplantage. We proeven verschillende soorten balinese koffie, waaronder koffie die gemaakt is van de ontlasting van wat lijkt op een vos. Ook drinken we gember thee en warme chocolademelk. De omgeving is prachting. Veel groene jungle achtige begroeiing met palmbomen. Hierna rijden we naar het hotel. Het lijkt erop dat de chauffeur en de gids niet helemaal weten welke kant we op moeten, maar uiteindelijk rijden we in de juiste richting. Onderweg stoppen we nog voor het bekijken van kruidnagelbomen. De hele omgeving ruikt ernaar! Uiteindelijk komen we tegen half 6 in het hotel aan. We eten bij het hotel restaurant, maar dit blijkt een slechte keus. Ach, je kunt niet altijd mazzel hebben, maar dit moet morgen anders!

Vrijdag 11 September.

We besluiten vandaag eerst maar weer een dagje bij het zwembad door te brengen en een beetje op het strand rond te kijken. Je hebt hier zwart zand op het strand. Het blijkt gloeiend heet te zijn! We lopen er door om bij het water te komen maar moeten uiteindelijk rennen vanwege de hitte onder onder onze voeten. Later bedenken we dat het opmerkelijk is dat je dus gaat rennen naar het water, terwijl je ook terug kunt lopen om bij het hete strand weg te komen. Het was maar een klein stukje lopen, maar instinctief ga je dus toch naar verkoelend water rennen. Vooral bij Anne Marije brandt het erg onder haar voeten en aan het eind van de dag heeft ze de blaren onder de voeten zitten van de verbranding…. `s Avonds eten we bij Starlight. Dit is een restaurant dat om de hoek bij het hotel zit, maar dan wel lekker op het strand. Het eten is er heerlijk en er schuift een man met een gitaar aan met een jongen met een trommel. Samen zingen ze lekkere relaxte nummers, dus dit is echt genieten!

Zaterdag 12 September.

Vanmorgen zijn we vroeg, omdat we dolfijnen gaan spotten op zee. Om 6 uur moeten we klaar staan bij het zwembad. We worden met nog een heleboel teoristen in een bootje geladen, waarna we de zee op gaan. De zonsopgang die volgt is spectaculair! En uiteindelijk zien we samen met al die andere toeristen de dolfijnen door het water heen springen en duikelen. Erg leuk om een keer gezien te hebben, maar wel heel erg toeristisch! Nadat we de verdere dag lekker bij het zwembad hebben gelegen (ja, we zijn erg lui!) lopen we even het stadje in. Het is erg drukkend warm in het stadje. Veel auto’s en net als overal heel veel brommertjes. En het liefst zitten er heel veel mensen op 1 brommertje. Vaak staat er voorop bij het stuur nog een klein kind, daarna papa die stuurt en daarachter zit mama met nog een baby op haar schoot tussen de rug van papa gedrukt. Het is een bijzonder gezicht. We komen langs eettentjes waar je liever niet wilt eten. Er hangt een ontveld beest in de vritrine die er zo te zien al de hele dag hangt. Het lijkt op een geit. Ook komen we langs een tentje waar ze hollandse kost verkopen: broodje shoarma, patatje met etc. Daar wagen wij ons niet aan! Maar het is wel een raar gezicht om dat in eens te lezen! We eten nog maar een avondje uitermate relaxed bij starlight vanavond. Maar eerst gaan we genieten van de zonsondergang. Want die is prachtig hier. De horizon kleurt van geel naar oranje en uiteindelijk verdwijnt de zon onder het genot van een heerlijke cocktail achter de bergen.

Zondag 13 September.

Hallo allemaal!
Afgelopen vrijdag hebben we geprobeerd de weblog bij te schrijven, maar helaas heeft hij al onze verhalen niet opgeslagen, dus proberen we het bij deze nog maar een keer. We zullen (weer) vanaf het begin beginnen…..

Zaterdag 29 augustus en zondag 30 augustus.

Vandaag is het zover; we gaan op vakantie naar Hongkong en Bali. We hebben er erg naar uitgekeken en erg veel zin in. Gister hebben we de spullen ingepakt en dus is het nu wachten op de taxi die ons naar Schiphol brengt. We gaan uiteindelijk om 14 uur de lucht in en na een vlucht van 11,5 uur landen we zondagochtend om kwart voor zeven chinese tijd in Hongkong. We hebben helaas maar heel weinig geslapen in het vliegtuig, dus we zijn erg moe. Op het vliegveld van Hongkong gaat alles erg snel (chinezen zijn erg van de tijd) en met een uurtje zitten we met koffers en al in het busje dat ons naar het hotel gaat brengen. We merken al meteen dat het erg warm en vochtig is in de stad. Aangekomen in het hotel kunnen we de sleutel nog niet krijgen, omdat we te vroeg zijn om in te checken. Het duurt nog anderhalf uur, dus we gaan de straat maar weer op. We zijn moe, voelen ons vies en zijn veel te warm gekleed voor deze stad (het is hier nu al dik 30 graden) dus verder dan een bankje en wat suf voor ons uit staren komen we niet. Als we uiteindelijk de sleutel krijgen snakken we naar een douche en een paar uurtjes slapen. Als we uiteindelijk ‘s middags de stad inlopen voelen we ons dan ook een stuk beter. We hebben er zin in, dus we gaan de stad maar eens een beetje te bekennen. We besluiten om met de metro naar de haven te gaan om met de ferry naar de overkant te varen richting Kowloon. Bij de metro kopen we een soort ov chipkaart waar we achteraf onwijs veel plezier van hebben gehad: je kunt hem de hele stad door in bus, metro, tram en boot gebruiken. Je kunt er zelfs kleine boodschappen mee af rekenen bij de supermarkt. Wat een ideaal systeem! Maar goed, om bij het verhaal te blijven, we varen met de ferry naar Kowloon en hebben daar een mooi uitzicht over de skyline van Hongkong. We schieten er mooie plaatjes en besluiten er van de week ‘s avonds naar toe terug te gaan, omdat er dan een muziek en lichtshow wordt gegeven. In de havenstad kopen we een lens voor ons fototoestel. Die zijn hier veeeeel goedkoper dan in Nederland en we hebben nog wat van de prijs afgepingeld ook (leve de nederlander!)!
We gaan weer terug met de ferry naar Hongkong waar het begint te schemeren. De neonreclame borden springen aan en komen ons schreeuwerig met allerlei inbegrijpbare tekens tegemoet. We vinden een bar waar we wat drinken en later eten we wat bij een Outback restaurant. Voor dat we hier terecht kunnen moeten we nog even een half uurtje wachten ivm de drukte. We lopen de straat nog even op. Het is hier net een enorme mierenhoop! Wat een drukte en wat krioelen al die mensen met een rap tempo die stad door! Enorm druk! Na het eten gaan we terug naar het hotel. We hopen dat we goed kunnen slapen, zodat we geen last zullen hebben van een jetlag.

Maandag 31 augustus.

We hebben goed geslapen vannacht en geen last van een jetlag, dus na een stevig ontbijt lopen we om half tien de stad in. Vandaag willen we een wandeling maken uit ons 100% Hongkong boekje (waar overigens 6 wandelingen in staan). Maar we gaan eert naar The Peak Tram toe om het uitzicht over Hongkong te bekijken vanaf ongeveer 800 meter hoog. We gaan met een klein trammetje de hoogte in waarna we via verschillende roltrappen op het hoogste punt komen. Hier hebben we prachtig uitzicht over de stad. Ook zien we het hoogste gebouw van de wereld, wat overigens nog in aanbouw is. Na dit uitzicht gaan we met de metro naar het startpunt van onze wandeling. Vanuit een heel druk stuk met veel winkels gaan we met een klein dubbeldekker trammetje een heel stuk de stad door. Hierna belanden we in een oude chinese wijk. We zien alleen maar winkeltjes met voor ons onbekende chinese tekens erboven. Ze verkopen er veel onbekende zaden, granen en noten. We herkennen alleen de cashew nootjes…

Ook wordt er veel gedroogde vis verkocht, maar ook gedroogde schildpadden en gedroogde haaievinnen. Alles ligt uitgestalt te drogen op smoezelige kleden op straat. Rob Geus van de Smaakpolitie zou er niet vrolijk van worden… Hierna belanden we in een tempel. De wierook komt je op straat tegemoet en we besluiten een kijkje binnen te nemen. Er wordt gebeden met wierook en offers gebracht: fruit wordt neergelegd en geld wordt verbrandt. Het idee is dat er geofferd wordt wat onze voorouders in het hiernamaals nodig hebben. En zeg nou zelf, zonder fruit en geld kom je helemaal nergens, dus ook niet in het hiernamaals! Na dit indrukweekende tafreelt lopen we verder de wijk in. We komen nu weggetje omhoog en weggetje omlaag (en vrij stijl ook) op een soort marktje terecht waar fruit en groente verkocht wordt. Het ziet er allemaal erg lekker uit. De oude chinese mannen en vrouwen proberen hun waar te verkopen.

Uiteindelijk leidt de wandeling ons naar de langste roltrappen ter wereld. Ze gaan overdag continue omhoog. Je kunt om de 20 meter afstappen om zo de straatjes in te lopen waar veel winkeltjes, bars en eettentjes zitten. Erg leuk. Het is ondertussen al een heel eind in de middag geworden, dus we besluiten om naar het hotel terug te gaan voor een lekkere douche. Het is hier erg warm, vochtig weer, dus we voelen ons erg vies. We willen wel vanavond heel graag terug hierheen om wat te drinken en een lekker eettentje uit te zoeken. Na de douche gaan we dan ook weer lekker terug naar deze plek. We hebben er heerlijk gegeten en nog wat gedronken in de bar waarna we lekker weer naar het hotel zijn gegaan.

Dinsdag 1 september.

Vanochtend zijn we niet uit bed te branden. We zijn zo moe! Waarschijnlijk van de wandeling en alle indrukken van gister. Dus we besluiten om wat uit te slapen. We hebben tenslotte vakantie! Als we uiteindelijk de stad in lopen voor onze volgende wandeling voelen we al dat het vandaag enorm warm is. We zien op de thermometer dat het 37 graden is! En een hoge luchtvochtigheid en een felle zon. Poeh, dat wordt een heet dagje! We komen met onze wandeling allereerst aan in een heel druk winkelgedeelte. Het is weer net een mierenhoop. Moeten deze mensen niet gewoon op kantoor zitten en werken? Uh, blijkbaar niet…. We lopen richting het park waar ook een zwembad zit. Het park is lekker rustig en vanaf het park komen we uit in de haven. Hier liggen enorm veel luxe jachten. Allemachtig, hier liggen aardig wat centen bij elkaar! Ineens zegt Tjarko dat hij het niet zo lang meer volhoudt in deze warmte. Anne Marije kan daar helemaal inkomen en we besluiten om lekker naar het hotel te gaan om lekker te gaan zwemmen. Is ook wel bijzonder: een zwembad op twee hoog met alleen maar flatgebouwen om ons heen…. Maar goed verfrissend is het wel!

Na deze zwempartij en een verfrissende douche vertrekken we toch weer richting stad. We gaan weer naar de haven om met de ferry naar Kowloon te gaan om de licht en muziekshow te zien/ horen van de skyline van Hongkong. Voordat we overvaren drinken we wat op het dakterras van een wolkenkrabber. Daarna met de ferry naar de overkant. We komen precies op tijd aan. Het is er druk, een hoop toeristen willen de lichtshow zien. Het duurt ongeveer 20 minuten en de Nuon kan er blij mee zijn: wat een enorme hoeveelheid lichtjes! Op zich mooi hoor, maar wat een energieverspilling. Zijn we in Nederland bezig met energie besparen en andere milieu zaken? Nou, daar hebben ze in Hongkong nog nooit van gehoord hoor!

Woensdag 2 september.

Vandaag besluiten we de drukte van Hongkong te ontvluchten en naar Lantau te gaan. Een eiland voor de kust van Hongkong. We varen er met 30 minuten heen. Onderweg zien we een hele vieze zee met veel olievlekken en rotzooi erin. Aangekomen op Lantau pakken we de bus richting de op 1 na grootste Budha van China (waar de grootste staat weten we niet, maar dat doet er ook niet toe). We moeten er wel wat voor over hebben. De buschauffeur rijdt als een malloot! Hij rijdt kneiterhard over de smalle weggetjes en af en toe zijn we bang frontaal tegen de tegemoet komende autos’ en bussen te komen. Maar het gaat goed, hij zal het ritje wel vaker gereden hebben… Vervolgens moeten we 265 treden op om bij de Budha te komen. En dat bij 34 graden in de felle zon…. We zijn niet de enigen die lichtelijk stuk gaan op de trap, maar het is de moeite waard. Het enorme budhabeeld is prachtig en het uitzicht erbij heel mooi. Om het Budha beeld heen staan drie beelden: het heden, het verleden en de toekomst. Het doet wat mysterieus aan. Als we weer beneden zijn, willen we met het kabelbaantje het uitzicht over Lantau en Hongkong bekijken, maar helaas zijn ze bezig met werkzaamheden, dus de kabelbaan is gesloten.

We pakken de bus naar Tai O, een klein oud vissersdorpje. We hebben nog nooit zoveel krotjes bij elkaar gezien. En wederom veel gedroogde vis die er verkocht wordt. De bewonders maken een tevreden indruk en hebben plezier in wat ze doen (zo doen ze het in ieder geval voorkomen), maar wij zijn onder de indruk van de armoede die we zien. We gaan hierna terug naar het hotel en praten onder het eten nog lang na over dit vissersdorpje. We drinken nog wat in de hotelbar om ons Hongkong avontuur af te sluiten. Morgen gaan we naar Bali!

Donderdag 3 september.

De wekker gaat om 6 uur. En een uur later zitten we wat beduusd in de bus die ons naar het vliegveld gaat brengen. Hongkong zit er op! Wat hebben we een hoop gezien en wat een schrillen contrasten allemaal! Maar een volgend avontuur staat te wachten, en wel een heel lekker tropisch avontuur: Bali, zee zon en strand. Mmmmmm……

Om 10 uur vliegen we weg van Hongkong. We hebben veel last van turbulentie onderweg en komen een paar keer in een luchtzak terecht. Maar, misschien juist door het geschud vallen we allebei in slaap…..

Hallo allemaal! Hier zijn we weer.

Hallo allemaal,

we hebben na het vorige bericht nog een paar heerlijke dagen gehad op Langkawi. Veel aan het zwembad gelegen, geborreld en gelezen. Lekker gerelaxed dus. Het einde van de reis kwam ineens heel snel in zicht en zondagavond om half 7 begon onze terugreis vanaf het vliegveld van Langkawi. We vlogen notabene met het vliegtuig nog een rondje over ons hotel heen voordat we op Kuala Lumpur af koersden! Snik, het zit erop….

Op Kuala Lumpur moesten we nog weer een paar uur wachten. Gelukkig hadden we geen overgewicht meer met onze koffers, dat scheelde weer. Nadat het vliegtuig opgestegen was voor de laatste 13 uur vliegen van de vakantie zijn we allebei heerlijk in slaap gevallen. In totaal hebben we ongeveer 9 uur liggen slapen, dus de terugreis schoot zo al lekker op. Maandagochtend 24 November om 6 uur Nederlandse tijd zijn we geland op Schiphol en konden we de kou in in Nederland. Jemig, 2 graden! En we kwamen uit ongeveer 35 graden! Koud!!!!! Heel erg koud!!!!! Er lag zelfs nog een beetje sneeuw…..

Rond 8 uur waren we dan weer thuis waar we werden opgewacht door een tafel met pepernoten, chocolademelk, gevulde speculaas en banketstaaf. Zwarte Piet was al langsgeweest bij ons! Dus zaten wij in een koud huis (duurt lang, hoor om het hele huis opgewarmd te krijgen na 5 weken afwezigheid) om half negen ‘s ochtends aan de warme chocolademelk met gevulde speculaas. Tja, was wel heerlijk! Voor de rest vonden we er weing aan hier in Holland….

Nu zijn we een week verder en moet er weer gewerkt worden. We hebben behoorlijk last gehad van een jetlag. ‘s Avonds om 8 uur in slaap vallen en ‘s nachts om 4 uur klaarwakker zijn met een enorm hongergevoel. Het is nog niet helemaal over, maar het wordt beter. We zijn ondertussen ook weer een beetje aan de kou gewend. Allebei snipverkouden geworden, maar dat mag de vakantie napret niet drukken! Wat een geweldige vakantie hebben we gehad, zeg. Wat hebben we een hoop mooie dingen gezien en wat hebben we genoten van alles om ons heen. We hebben in totaal 3838km gereden, helemaal te gek!

Nu gaat het normale leven weer beginnen en daar hebben we ook wel weer zin in. Trouwens, volgende maand is de vakantiebeurs er weer, eens kijken of we weer een mooie vakantiebestemming voor volgend jaar kunnen vinden……

We hebben met veel plezier de weblog bijgehouden. Het is voor ons ook een mooie herrinnering. Zeker als we dingen terug lezen dan krijgen we weer het heerlijke vakantiegevoel terug. We hopen dat iedereen met plezier onze weblog gelezen heeft of misschien wel net leest.

Wij hebben een heerlijke vakantie gehad!

Groeten Anne Marije en Tjarko.

De wekker ging helaas al vroeg, maar na een lekker ontbijtje zaten we om half negen alweer in het bootje richting het vasteland voor onze tour. We hadden geen idee wat we moesten verwachten, maar ach, wat kan ons het schelen! We werden opgepikt met een busje en het bleek dat dit busje, of beter gezegd, deze chauffeur, ons 4 uur lang zo rondrijden. De man sprak nagenoeg geen engels, dus we hebben niet alles van de tour begrepen. Tijdens het rijden viel ons meteen al op hoe groot de armoede is. Vele kleine krotjes met golplaatsjes erop en veel huisjes die half op instorten staan. Wel een hoop smoezelige eettentjes, waar je niet wilt eten tenzij je een bacterie op wilt lopen.

We werden als eerste afgezet bij een kunstgallerij waar twee vrouwen aan het schilderen en tekenen waren op doek van stof. Prachtige schilderijen met mooie kleuren. Daarnaast zat een winkeltje met Maleisische spulletjes en troepjes waar we rondgestruind hebben. Hierna zijn we naar de herdenkingsplaats van een Maleisische prinses geweest. Dit is waar de geschiedenis van Langkawi begon. Wijn vervolgens op een strand met zwart zand geweest (de chauffeur had geen idee waardoor dit kwam, maar had het maar over graniet. We zoeken het nog weleens op…). Eagle square was onze volgende bezoekplaats (moeten we ook googlen voor de betekenis) en vervolgens kwamen we uit bij een shopping centrum waar we een goede tas hebben gekocht voor de handbagage om overgewicht te voorkomen…

Rond een uur of twee waren we weer terug bij het hotel en hebben we lekker gechilt bij het zwembad. s’ Avonds hebben we weer lekker gegeten en met de kok gepraat. Tja, en nu mogen we morgenmiddag meekijken in de keuken om te zien hoe het wokken hier gaat. Hartsikke leuk!

Maar morgen eerst maar eens lekker uitslapen! 

En daar gingen we dan, op weg naar het vliegveld in Cairns om vanaf Cairns naar Brisbane te vliegen. Een vlucht van 2 uurtjes. Bij het inchecken bleken we flink overgewicht te hebben en moesten we 48 dollar bijbetalen. Balen! Waar kwamen al die kilo’s toch vandaan? Maar goed, we hebben maar netjes betaald en konden als snel het vliegtuig in. Maar goed ook, want op het vliegveld is bijna helemaal niets te doen, dus na een biertje en een baco’tje hadden we het wel gezien. In het vliegtuig hadden we kleine tv’tjes met alle australische en engelse zenders erop. Leuk, als je een tijd geen nieuws hebt kunnen volgen, dus daar hebben we lekker gebruik van gemaakt. We schrokken ons echter rot toen we hoorden dat de stad Brisbane (waar wij op dat moment naar toe vlogen) uitgeroepen was tot disaster area, vanwege hevige regen en wind! Allemachtig, we moesten wel nog landen daar! Gelukkig was het ergste al achter de rug. Bij het weerbericht zagen we echter op het beeldscherm een typhoon boven Maleisie ronddraaien! Wat stond ons allemaal te wachten? Hadden we maar geen tv’tjes in het vliegtuig gehad! Eenmaal bij de landing was het enorm bewolkt en hadden we flink last van turbulentie. De landing verliep gelukkig goed en toen ging het lange wachten beginnen. We moesten namelijk 5 uur wachten. Het was koud en nat op Brisbane (beetje Hollands voelde het…). Gelukkig konden we al snel inchecken, zodat we van onze zware tassen afwaren. We bleken volgens de grondstewardes 16 Kilo overgewicht te hebben! Zij kwam uit op een bedrag van 340 dollar! Het zweet brak ons uit! Wat nu, 340 dollar is wel erg veel. We hadden nog wel erg gelachen om de spullen die hier en daar in de vertrekhal uit tassen en koffers gegooid waren vanwege overgewicht en nu waren we zelf de pineut! De stewardes was gelukkig van goede wil en ter plekke openden wij onze tassen om zoveel mogelijk zware spullen in onze handbagage te proppen. Schoenen, boeken, natte handdoeken, alles kwam tevoorschijn…. Gelukkig ook een nieuwe tas die Anne Marije had gekocht in Cairns (komt haar shopwoede ons toch wel heel erg goed uit) en die werd ook nog eens volgepropt. Toen vond de stwewardes het mooi geweest en liet ze ons (zonder dat we verder hoefden te betalen, maar nog wel ongeveer 5 kilo te zwaar) ons gaan. We baalden enorm van dit alles, maar kunnen er nu gelukkig weer om lachen!

We hadden bedacht op Brisbane lekker wat eten van ons laatste Australische geld. Nou, op Cairns heb je weinig te doen, op Brisbane is helemaal weinig! Van ellende hebben we bij de Red Rooster twee chickenburgers en een zakje patat gehaald. De helft hebben we weggegooid, want het was echt niet te eten! Misschien nu toch tijd om dit verder prachtige land te verlaten?

We vlogen in ongveer 9 uur tijd naar Kuala Lumpur. We vertrokken om half twaalf ‘s avonds en we hadden heel erge mazzel. De stewardes had ons op de twee buitenste stoelen (van de 5 naast elkaar) geboekt en niemand naast ons geboekt. We hadden uiteindelijk 5 stoelen naast elkaar voor ons tweetjes, dus we zijn allebei aan een kant lekker lang uit gaan liggen en hebben eigenlijk de hele vlucht heel aardig liggen slapen. Tot het ontbijt dan, want toen klapten ze alle lichten weer aan. Op Kual Lumpur moesten we nog twee uurtjes wachten voor onze laatste vlucht van 1 uur naar Langkawi. Dat was zo om en uiteindelijk kwamen we dinsdagochtend om half tien plaatselijke tijd aan op Langkawi. Er stond al iemand van ons hotel op ons te wachten en met een busje reden we naar de pont om overgevaren te worden naar het eilandje waar ons hotel gebouwd is. We mochten meteen niets meer doen: niet teveel meer lopen en zeker niet met onze tassen slepen. Tja, wist hij veel dat we zoveel overgewicht hadden, dus we zijn bang dat hij nog steeds last van zijn rug heeft. We hebben echt aangeboden hem te helpen, hoor! Nadat we van de pont afkwamen werden we met golfkarretjes naar het hotel gebracht (tja, waarom 20 meter lopen….). Bij het hotel werden we verwelkomt met een welkomstdrankje en nadat alles in orde was gemaakt werden we naar onze hotelkamer gereden. We hebben een prachtige kamer met uitzicht op zee, heerlijk relaxed!

Als snel lagen we bij het grote zwembad in de zon. Die is goed heet hier, we zijn die dag behoorlijk verbrand (iets beter smeren in het vervolg….). Rond een uur of 1 ging de bbq bij het zwembad aan. Ha, heerlijk, bbq, hadden we al een paar dagen niet gedaan…. Ze hebben hier trouwens heerlijke satestokjes en saus…. Daar kan de Woolworths niet tegenop!

Nadat we hadden gedoucht vonden we op de kamer een briefje waarop stond dat we met spoed contact op moesten nemen met mr Zano van Mayflower. Mayflower? Nog nooit van gehoord. Toen ook de receptie belde dat we contact op moesten nemen hebben we maar even gebeld. Nu spreken die Maleisische mensen allemaal zeer gebrekkig Nederland dus we werden er niet helemaal wijs uit, maar het was de bedoeling dat we de volgende ochtend om 9 uur in de haven waren want daar werden we opgepikt. Dat was inbegrepen bij de vlucht van Maleisia Airlines. Een tour of zo iets. Geen idee waar hij het over had, maar goed, niet uitslapen dus (hadden we net ingepland).

We gingen eerst maar eens eten in het restaurant hier. Het viel ons op dat de maleisische mensen erg onderdanig gedrag vertonen. Ze vliegen voor je en willen er maar voor zorgen dat je niets te kort komt, want we denken dat ze dan nogal aangesproken worden door hun manager. Ze vertellen allemaal hun naam en willen graag onze naam ook weten. Als je twee slokken water hebt gedronken wordt je glas al weer snel bijgevuld en als je ze even aankijkt dan staan ze al naast je stoel, het liefst met z’n drietjes….

Na een heerlijke maaltijd zijn we lekker naar bed gegaan, want ja, morgen vroeg weer op….